Daar zijn we dan weer,

 

 

Na 2 weken zon, zee, strand, feest en veel heel veel corona zijn we weer aangekomen in Baltimore. Helaas konden we niet eerder een update schrijven, we zijn immers al een week terug. Afgelopen week stond in het teken van scriptie en afronden van onderzoek.

 

Dat is allemaal gelukkig achter de rug en we kunnen ons inmiddels opmaken voor de lange terugreis naar Nederland.

Genoeg over Baltimore of Nederland, laten we het hebben over MEXICO!!!!

 

Wat is dat een tof land om op vakantie te gaan, als je de politie buiten beschouwing laat tenminste.

 

Na een aparte reis vanaf Baltimore, die ons via Atlanta en het kleine Mexicaanse eiland Cozumel naar Cancun voerde, wachtten we tevergeefs op onze bagage, zowel op het prachtige Cozumel als in Cancun.

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

De bagage was dus kwijt. Fijn, als je bedenkt dat we het met sneeuw bezaaide Baltimore achter ons gelaten hadden en nou niet echt onze korte broeken aan hadden.

 

Sjaggo als de pest vertrokken we richting ons hotel, een klein stukje paradijs op aarde. Helaas hadden we weinig oog voor de pracht en praal, want de kater van de vermiste bagage zat er flink in. Eenmaal aangekomen op de hotelkamer wachtte ons een leuk weerzien met DJ, die we inmiddels een ruime 5 maanden niet gezien hadden natuurlijk. Na het verkennen van het complex zou ieder normaal mens een frisse duik willen nemen in het zwembad, of in de zee. Maar dat gaat een beetje moeilijk met je strakke jeans aan!

 

Dus besloten we maar veel te bellen naar het vliegveld, iets wat dus totaal niet uitmaakt, maar goed. Uiteindelijk kregen we het grootste deel van onze bagage de volgende dag. De rest volgde weer een dag daarna.

 

De eerste dag stond (net als de overige 13 ) in het teken van uitgaan! Supertof dat uitgaan daar in Cancun. En de meiden.....die sporen gewoon niet!!!

Aangezien de busrit vanaf het hotel naar de clubs toch wel eventjes duurt en het van je hobbeldebobbel gaat, ondergaat je blaas een heftige training. De seconde dat je uit de bus stapt, ga je dus ook op zoek naar een toilet. Bijna onbegonnen werk!!! Dus wat denkt iedere  man dan, ik zoek even een rustig plekje op. Nou, de Mexicaanse politie die bestaat dus alleen maar uit mannen. Ze verstoppen zich en op het moment dat je je net zoooooo opgelucht voelt, komen zij weer de boel verpesten hoor. De sanctie bedraagt dus 36 uur gevangenis. Het waren de zwaarste 36 uur uit ons leven!!!

 

Geintje, net zoals in heel Mexico: PESO's doen het werk wel!!!! We kwamen er nogal licht vanaf, dankzij het feit dat we geen Amerikanen waren. Door dat met klem de benadrukken kwamen we er met een 40 euro vanaf voor ons drieen! Ter vergelijking, een stelletje Amerikanen die we tegenkwamen, die hebben meer dan 150 euro de man moeten betalen.

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Na een paar dagen konden we Victor, Arthur en Lauren begroeten, die zowaar op dezelfde etage om de hoek hun hotelkamer hadden. Ook zij hebben een leuke tijd gehad, en schenen heerlijk, overheerlijk geslapen te hebben

 

 

Na 2 weken feesten (o.a. concerten bijgewoond van 50 Cent, TI en Fat Joe) en eten, oh mijn god, we hebben er zoooo veel gegeten en luxe ook nog, moesten we helaas weer terug naar Baltimore. Bitter om dan weer aan het werk te gaan, ja mensen het leven kan erg, erg hard zijn!!!

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Ola allemaal, Como estas???

 

Ja we proberen een beetje in de Mexicanse sfeer te komen.

Morgen is het zo ver....Cancun here we come!!!

Om mensen even extra jaloers te maken:

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Over 2 weken zijn we terug in Baltimore, waarna UITERAARD een schitterende update volgt, hopelijk met veel, veel, heeeeeeeeeel veel vrouwelijk schoon

 

 

Tot zo ver Baltimore.

 

Adios amigos,

 

Danny en Egon

 

 

 

 

 

 

 

 

 

We hebben het koude Baltimore voor de periode van 8 dagen ingeruild voor het zuidelijke New Orleans.

Reden voor deze stad was het wereldberoemde MARDI GRAS festival/carnaval.
Een carnaval met erg opmerkelijke manieren van feesten.

 

In de vroege Baltimorese ochtend stond onze vlucht gepland. 05.00 uur opstaan dus.

Ach ja, zien we ook een keer hoe de ochtend er hier uitziet

 

 

Zoals jullie hiernaast op de kaart kunnen zien, voerde onze trip ons eerst naar Houston in de staat Texas. (Zwarte lijn)

Na een kort verblijf daar konden we dan uiteindelijk naar New Orleans doorvliegen, in de staat Louisiana.

 

 

 

 

Voordat we verder gaan met de update willen we BRIAN van harte bedanken voor zijn gastvrijheid. (Voor degene die het niet weten; Brian studeert in New Orleanns  en was zo gastvrij om ons in zijn kamer te laten slapen.

Niet dat hij het erg vond, want zijn vriendin ving hem weer op  

Brian heeft ons voor zover mogelijk ook nog gebracht waar we wilden gaan! Supertof dus!

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Terug naar de reis. Deze bracht ons zoals gezegd eerst langs Houston, waar je het gevoel had al in een ander land aan te komen. De mensen spraken er met een heel raar soort Engels. Het hillbillie-engels! In Louisiana werd het helemaal erg. Je had het gevoel in een ander land te zijn. Allereerst het weer: het is er een stuk warmer, maar vooral de luchtvochtigheid....ongelovelijk. Bovendien luisteren de mensen er toaal andere muziek en eten ze andere dingen. (op de fried chicken na dan )

 

 

Op de luchthaven van New Orleans kwamen we zowaar een heuse celebrity tegen.

Hallo allemaal,

 

 

Na een tijdje radiostilte volgt hier wederom een update.

Het bezoek uit Nederland heeft zich in rap tempo opgevolgd.
Slechts een paar dagen na het vertrek van Almar en Merijn stond Maya alweer voor de deur.

 

Voordat we haar echter mochten verwelkomen zijn we wederom naar het basketbal geweest. Dit keer namen we genoegen met de aller allergoedkoopste kaartjes, die van 10 dollar. We hadden zowaar de allerlaatste kaartjes die beschikbaar waren (in die prijscategorie), dus daar waren we erg blij mee.

De reservering was online gemaakt door een vriendin van ons, althans dat dachten we allemaal.....

 

...Eenmaal in Washington aangekomen, na wat chillen in de stad, stonden we echter voor een grote verrassing: de afrekening met de creditcard was niet goed gegaan.

Daar stonden we dan, zonder kaartjes!

Het advies was om naar de kassa te lopen om kaartjes te kopen. Voor 50 dollar dus!!!  Dat is geen optie als je uit gaat van kaartjes van 10 dollar!

 

Uiteindelijk vroegen we om de manager en na wat klagen en zeuren kregen we het zowaar voor elkaar om 4 kaartjes te krijgen. Gratis!!!!

Het mooiste was........... ze waren 80 dollar per stuk waard!!!  

 

Een superuitzicht...met ook nog eens een geweldige basketbalvoorstelling.

 

 

  VS                       

De Wizards maakten de Raptors helemaal gek. De voorsprong bedroeg op een gegeven moment zowaar 30 punten. De Toronto Raptors missen al een tijdje hun voormalig grote vetedde Vince Carter, die naar New Jersey is verhuisd. Einduitslag: 118 - 109

 

Leuke bijkomstigheid is dat we nog een kans hadden om met een grote speler, zowel letterlijk als figuurlijk, van Washington op de foto te gaan. Wat een imposante kerel is dat zeg.

Hij is gewoon 5 centimeter langer dan Yao Ming, de mega-lange Chinese basketbalslungel van de Houston Rockets.

 

 

Oud speler Gheorghe Muresan is een ware held in Washington. De 2,31 meter lange Roemeen moest noodgedwongen stoppen met zijn actieve basketballoopbaan vanwege vele blessures.

De reus is daarna vooral bekend geworden van TV. Zo speelde hij in de film My Giant, met in de hoofdrol Billy Crystal.

 

Het leven lag hier zowaar 1,5 dag stil.

 

De afgelopen week zijn we 3 dagen in New York geweest, wat erg erg koud te noemen was. Gevoelstemperaturen van onder de -20 graden, CELSIUS dit keer!!!

 

Gelukkig hebben we wel het een en ander kunnen bezichtigen en natuurlijk wat kunnen shoppen.

Zo hebben we ondermeer het vrijheidsbeeld, Central Park en de Metropolitan museum of Art gezien. (zie ook foto's)

 

Inmiddels zijn we al een paar dagen terug in Baltimore om ons voor te bereiden op onze (vlieg)reis naar New Orleans, waar ons als het goed is lekker weer staat te wachten.

Donderdag vliegen we naar de zuidelijke stad om daar een week lang het Mardi Gras festival mee te maken.

 

Tot zo ver Baltimore.

 

Groetjes,

 

 

Danny en Egon

 

 

PS onderzoek gaat ook nog wel ok

 

Het is weer tijd voor de volgende update, dus bij deze...

 

Helaas blijven ze minder dan een week, maar genoeg gelegenheid om te gaan stappen dus.

Zo zijn we de afgelopen dagen hier in Baltimore en Washinton uitgegaan.

 

 

Op vrijdag waren we zowaar uigenodigd door de dames aan de overkant voor een feestje.

Niet echt heel veel bijzonders hoor, wel ok.

Groot pluspunt was dat ze in het bezit waren van Amstel en Heineken, voor ons twee oude bekenden.

 

Op zaterdag hebben we  een dagje Washington gedaan.

De hele stad was zich druk aan het voorbereiden op de inauguratie van Bush, die donderdag 20 januari op het programma staat.

 

De bedoeling is dat ook wij van de partij zijn.

Het is een nationaal feest wat de staat schrik niet MILJOENEN EN MILJOENEN kost!

Begrootte kosten bedragen maarliefst 40 miljoen dollar!!!

Over verkwisting van geld gesproken!

 

Er zijn er erg, erg veel toeristen aanwezig in de hoofdstad.

Na alle toeristische attracties hebben we besloten om er  zelf maar een te creeren, te weten op de foto gaan met Japanners. Een leuke bezigheid. Ze zijn zoooooo ongelovelijk bezig met het vereeuwigen van het geheel, dat ze weinig aandacht voor de bezienswaardigheid zelf hebben. Komisch om te zien. Het heeft leuke plaatjes opgeleverd.

 

 

 

 

 

  Japanners aan het werk

 

 

Na de stad bekeken te hebben (met als hoogtepunten Japanners, witte huis en capitol hill) zijn we naar de film gegaan. "Elektra", een absolute afrader.

Wat ging die film ongelovelijk nergens om!!!

 

Na de film stond er voor ons een mooie NBA wedstrijd te wachten.

 

   Geweldige wedstrijd dus net een perfect einde. Eindstand: 108-103

 

 

Na de wedstrijd was het tijd om weer eens een keer  ( ) uit te gaan.

Het werd een aanrader: Club Fur in Washington. 

Eindelijk een tent waar over het algemeen geen uitschot komt en tot later dan 2 uur open is!!! Leuke avond gehad, doen we snel weer over.

 

Maandag zullen we, als het weer meewerkt weer naar Washington gaan en dinsdag zal voornamelijk doorgebracht worden in de mall hier.

Woensdag zullen de heren weer vertrekken.

 

Tot zo ver Baltimore.

 

Groetjes en tot snel,

 

 

Danny en Egon (+Almar en Merijn)

 

 

 

Hier een update vanuit Baltimore.

 

Wij hebben het voorrecht gehad om oud en nieuw mee te maken in "the big apple" en wel op times sqaure.

Geweldig....de sfeer....heel erg leuk....totdat de nationale helden van de NYPD zich ermee kwamen bemoeien, maar daarover straks meer

 

Je moest ervoor zorgen dat je op tijd langs politie-afzettingen kwam. Dus we zijn 4 uur  's middags de binnenste cirkel ingegaan. Om nou niet 8 uur in de kou te staan (het viel op zich wel mee met de temperatuur, maar na een paar uur wordt het wel wat kouder), besloten we op de hoek van Times Square en 42nd street te gaan eten en wat tijd te doden.

Dat is dus precies op de hoek vanwaar je een perfect uitzicht hebt.

 

Na veel eten, want ja je bent in een restaurant en dan zal je toch wel moeten blijven bestellen wil je daar rustig kunnen zitten. Uiteindelijk gingen we om 19.30 naaar buiten.

 

We kwamen in een menigte terecht, maar wisten ons toch redelijk knap naar voren te werken. Mede dankzij het opgeven van een aantal mensen.

De sfeer zat er goed in en het publiek werd goed vermaakt met patriotische Amerikaanse onzin.

We hadden al snel goed zicht op de bol, waar het per slot van rekening toch om gaat.

Het was toch lang wachten hoor....maar onze lieve vrienden van de politie dachten er aan om de wachttijd te verminderen, door ons bruut WEG TE STUREN tegen 23.00 uur!!!!!!

 

Zonder pardoes werden wij inclusief de honderd man om ons heen naar achteren gedrongen. De eerste reactie was....ok, een paar meter naar achteren kan wel, maar toen bleek dat iedereen weggestuurd werd om VEILIGHEIDSREDENEN!!!!

Verbijsterd sta je daar dan als het laatste uur van 2004 ingaat.

 

Je probeert eraan te doen wat je kan doen, maar stoicijns staan die agenten voor zich uit te staren of ze reageren behoorlijk agressief op je. Helaas zijn de mensen hier TE respectvol tegen agenten, die er dus behoorlijk misbruik van maken.

 

Uiteindelijk zijn we maar naar een of andere anonieme bar gegaan om daar 2005 in te luiden.

Times Square....supergaaf dus, maar NYPD.....#*%@&(&%(*^(@!^

 

Als troost hebben we (danny vooral) ons helemaal sufgeshopt en de limieten van de creditcards opgezocht.

Gelukkig waren alle winkels open op 1 januari.

 

We hebben verder in NY echt een leuke tijd gehad. Je voelt je er meteen thuis...een wereldstad.

We zijn bovenaan de Empire State Building geweest (zie foto's) en de stad verkend (chinatown, little italy enzovoorts), maar voornamelijk gewinkeld. We hadden het geluk dat we een gids hadden, een kennis via via.

 

Al met al een erg mooie stad en we gaan er binnenkort zeker terug!!!

 

 

 

Groetjes,

Danny en Egon